Početna  /  Na današnji dan rođen je Aleksa Šantić
Bosna i Hercegovina

Na današnji dan rođen je Aleksa Šantić

Aleksa Šantić je jedan od najpoznatijih pjesnika novije srpske lirike rođen je na današnji dan 1868. godine u Mostaru, gradu u srcu Hercegovine, gdje je proveo veći dio svog života.

Aleksa Šantić

Otac Risto mu je rano umro, pa je staranje nad njim preuzeo stric. Imao je dva brata, Pera i Jakova, i sestru Radojku koja se udala za pjesnika i Aleksinog prijatelja Svetozara Ćorovića. Živio je u trgovačkoj porodici u kojoj nisu imali razumjevanja za njegov talenat, pa se posle završetka trgovačke škole u Trstu i Ljubljani vraća u rodni Mostar u kojem se, uz periodične odlaske u Nevesinje, najbolje osjećao.

Stvarao je na prelazu dva i više nego drugi pjesnici svog vremena povezivao je idejne i pjesničke patnje XIX i XX vijeka. U njegovom pjesničkom stasavanju najviše udjela su imali domaći pjesnici Vojislav Ilić i Jovan Jovanović Zmaj, a od stranih najvažniji uticaj je imao Hajnrih Hajne, koga je i prevodio.

Svoju najveću pjesničku zrelost Šantić dostiže između 1905. i 1910. godine kada su i nastale njegove najlepše pjesme. Šantićeva poezija je puna snažnih emocija, ljubavne tuge, bola i prkosa za socijalno i nacionalno obespravljen narod kome je i sam pripadao. Njegova muza je na razmeđu ljubavi i rodoljublja, idealne drage i napaćenog naroda.

Rodoljubiva poezija je poezija rodne grude i domaćeg ognjišta (“Moja otadžbina”). U nekim od svojih najpotresnijih pjesama Šantić pjeva o patnji onih koji zauvijek napuštaju domovinu i odlaze u tuđi svijet (“Ostajte ovdje” , “Hljeb” ). Šantić naglašava patnju i mučeništvo kao najvažnije momente u istorijskoj sudbini srpskog naroda (“Mi znamo sudbu” ).

Ljubavna poezija mostarskog pjesnika razvila se pod jakim uticajem ljubavne pjesme sevdalinke. Ambijent njegovih ljubavnih pjesama je ambijent bašta, behara, hamama, šadrvana… Djevojke koje su u njima pojavljuju su okićene đerdanima, bajne su i izazovne ali ipak skrivene ljepote.

Takva je pjesma “Emina”, a duh te pjesme je toliko pogođen da je ona ušla u narod i pjeva se kao sevdalinka, a postala je simbol Mostara i ljepote Mostarki. U ljubavnim pjesmama najčešći motiv je čežnja. Pjesnik sve svoje drage posmatra iz prikrajka, pa čežnja najčešće prerasta u tugu zbog neostvarene ljubavi i promašenosti muškog života.

Šantić je bio jedan od osnivača kulturnog lista “Zora” kao i predsjednik Srpskog pjevačkog društva “Gusle”. Tu je upoznao i družio se sa poznatim pjesnicima tog doba: Svetozarom Ćorovićem, Jovanom Dučićem, Osmanom Ðikićem i drugim.

Poznati pjesnik je umro 2. februara 1924. godine u rodnom Mostaru od, tada neizlječive bolesti, tuberkuloze.

0 Shares
0 Shares
Copy link