Početna  /  MH INTERVJU Prelić: Ukoliko vlast ne ispuni zahtjeve boraca, ne isključujem ni konflikte!
Izdvajamo Teme i komentari

MH INTERVJU Prelić: Ukoliko vlast ne ispuni zahtjeve boraca, ne isključujem ni konflikte!

Aco Prelić, predsjednik Stranke socijalne sigurnosti srpskih boraca, kaže da ukoliko vlasti ne ispune zahtjeve ratnih veterana Vojske Republike Srpske, koje bi toj populaciji omogućile život dostojan čovjeka, ne isključuje ni mnogo radikalnije načine borbe za ostvarivanje prava onih koji su stvarali Srpsku.

U intervjuu za Moju Hercegovinu Prelić, između ostalog, govori o razlozima koji su doveli do toga da nekadašnji borci VRS moraju na ulici da se bore za svoj status, koliko je Boračka organizacija odgovorna za težak položaj najvećeg dijela svog članstva, odnosu političara prema boračkoj populaciji…

Ko je kriv za težak socijalni položaj u kojem se nalazi većina bivših boraca VRS?

Odgovor na ovo pitanje zahtjeva hronološku analizu faktora koji su uzrokovali sadašnje stanje, kako boraca tako i natpolovičnog dijela građana Srpske. Tokom ratnih dejstava profilisalo se više slojeva društva. Samoupravni socijalizam, koji je zastupala Komunistička partija u SFRJ, obezbjeđivao je građanima radna mjesta, zdravstvenu zaštitu, besplatno školstvo, socijalnu pravdu, kao i sve ostale benefite za socijalnu i materijalnu sigurnost svim građanima. Početkom rata i uvođenjem demokratije, kao i favorizovanjem kapitalističkih načela, pri tome naravno ne pitajući one koji su ostavljali svoje živote i zdravlje diljem Republike Srpske, u jednom nezrelom društvu, a sve to potpomognuto vanrednim ratnim stanjem, prvo se profiliše takozvana politička elita, koja zarad lične koristi otvara vrata ratnom profiterstvu. Tu su, zatim, ratni profiteri, koji su prividno samostalni, a ustvari su produžena ruka politike, onda jedan mali broj visokopozicioniranih oficira, pripadnika VRS, bliskih saradnika sa prethodno opisanim kategorijama, da bi na kraju došla radnička klasa i poljoprivredni proizvođači, koji u tako raslojenom društvu pripadaju Vojsci Republike Srpske, odnosno korpusu onih koji su iznijeli rat na svojim plećima. Oni predstavljaju sloj društva koji je u tom i kasnijem periodu bio kolateralna šteta.

Šta time hoćete da kažete?

U toku ratnih dejstava, novi talas politike postavio je na ključna mjesta u fabrikama, opštinama, gradovima i državnim institucijama, te uz blagoslov političkog vrha, svoje saradnike i saučesnike u pljački vlastitog naroda. Ključni trenutak i egzekucija privrede je sramna odluka Narodne skupštine RS o pretvaranju društvenog u državno vlasništvo, što je moralo biti referendumsko pitanje i što je, po mom mišljenju, početak kraja Republike Srpske. Nakon završetka rata svjedoci smo sramne privatizacije u kojoj je boračka populacija, prema riječima politike, bila povlaštena kategorija, a ustvari povlaštena kategorija i u ratu i sada su političari i ratni i poratni profiteri, takozvani tajkuni, a mi borci koliko smo povlašteni bili tad, i danas umiremo od sreće gladni!

Zašto su borci pristali da o njihovoj egzistenciji odlučuju oni koji rat nisu ni vidjeli ni osjetili?

Početkom ratnih dejstava, narod i borci su posmatrali SDS kao nacionalni pokret srpskog naroda koji je trebalo da ima za cilj organizovanje i odbranu srpskog stanovništva u BiH. SDS je za to dobio apsolutno povjerenje. Međutim, tu svetu nacionalnu ideju, narodno nadanje i povjerenje, iznevjerili su pojedini visokopozicionirani funkcioneri favorizovanjem ratnih profitera, saradnjom i trgovinom sa neprijateljem u toku rata, kako hranom, oružjem i municiom, tako i teritorijom za koju su izgubljeni mnogi mladi životi. Određeni dio našeg nacionalnog korpusa, bez moralnih vrijednosti, već u toku rata je prokockao povjerenje boraca i okaljao obraz svim čestitim članovima te političke organizacije.

Koliko je za takvo stanje kriva BORS, kao krovna boračka organizacija?

Na osnovu podataka kojima raspolažem, BORS je na inicijativu vrha SDS-a osnovan 1993. godine u Laktašima. Formiranje BORS-a je uslijedilo zbog opravdanog straha tadašnje aktuelne politike od naoružane vojne sile, a sve iz razloga očuvanja političke i materijalne sigurnosti ustoličenih političkih lidera. Uzmite za primjer akciju “Septembar 93”. Po mom mišljenju, dosadašnje aktivnosti BORS, kao i svih organizacija boraca nastalih iz Odbrambeno-otadžbinskog rata, služe isključivo aktuelnoj vlasti za ograničavanje boračkog korpusa u svakoj naprednoj misli ili djelovanju, te da se bori za interese svoje grupacije i interese naroda i Republike Srpske na način kako bi to radile iskrene patriote, neopterećene psihološkim devijacijama poput megalomanije. Dakle, da zaključiim, svaka aktuelna politička vlast izdvaja “30 Judinih srebrenjaka” kao nagradu za sve izdajnike.

Nedavno ste najavili da će borci organizovati proteste u Banjaluci svakog ponedjeljka, sve do ispunjenja njihovih zahtjeva.

Da, proteste ćemo svim silama organizovati svakog ponedjeljka, ukazujući na pretežak položaj boračke kategorije.

Šta tražite?

Moramo istrajati u našim zahtjevima za izmjenu Zakona o pravima boračkih kategorija, a to su mjesečni borački dodatak u visini od 10 KM po mjesecu učešća u ratu, zatim besplatno liječenje i lijekovi, stambeno zbrinjavanje prvoboraca dodjelom građevinskih placeva u pripadajućim opštinama sa građevinskom dozvolom, kao i sa svim komunalnim priključcima, sahranjivanje boraca o trošku Republike Srpske uz sve vojne počasti, nasljedno pravo za uže pripadnike porodice umrlog borca. To je naša obaveza prema našim porodicama, kao i porodicama poginulih boraca. Posebnu pažnju moramo obratiti na novu boračku kategoriju, a to je kategorija upokojenog borca. Ne smijemo dozvoliti da nakon smrti borca, odnosno stvaraoca Republike Srpske, njegova uža porodica ostane bez osnovnih materijalnih sredstava neophodnih za život.

Šta ako se vlast ipak ogluši o vaše zahtjeve?

Ukoliko politika ne bude imala sluha za naše nasušne potrebe, iskoristićemo sve demokratske metode, a ne isključujemo ni konfliktni način kao put do ostvarenja naših ciljeva.

Mogu li bivši borci, podjeljeni na više organizacija, natjerati vlast da im poboljša standard? Postoji li šansa za zajedničku poruku i stav svih boračkih organizacija?

Grupa boraca okupljena oko ideje o izmjeni zakona, formirala je neformalnu grupu pod nazivom “Savez nezadovoljnih demobilisanih boraca VRS”, koja danonoćno radi na sabornosti svih udruženja i pojedinaca. Mišljenja sam da ova ideja, kojom bi svi borci bili nagrađeni prema svom učešću u odbrani Republike Srpske, mogla i morala biti jedna ozbiljna demokratska sila koja može na predstojećim parlamentarnim izborima napraviti ozbiljnu prevagu i izmjenu ili potvrdu vladajuće politike. Dakle, vojnim rječnikom rečeno, imamo mogućnost djelovati iz više pravaca i više vrsta “oružja” za realizaciju postavljenih nam ciljeva. Još jednom ću naglasiti sabornost i slogu u realizaciji naših ideja. Onima koji se ne žele pridružiti ovoj ideji ne zamjeram, jer oni su vjerovatno svoju borbu već dobrano naplatili!

Kako komentarišete aktuelnu političku krizu u BiH i sve češće prijetnje novim ratom, koje dolaze od ovdašnjih političara?

Po mom mišljenju, BiH kao zajednica tri vjerska korpusa doživjeće istu sudbinu kao Kraljevina SHS ili SFRJ. Činjenice ukazuju na sljedeće: Turska, kao nekadašnji okupator BiH, ostavila je uz pomoć autohtonog stanovništva koje je primilo islam kao svoju vjeru, jedan embrion koji tinja i uz pomoć petrodolara sada već predstavlja ozbiljnu vjersku grupaciju i ideologiju koja se proteže i na susjedne države. Sa druge strane imamo hrvatski hrišćanski korpus, katoličke orijentacije, sa direktivama iz Vatikana i željom izbijanja na obale rijeke Drine. Treći, pravoslavni korpus, koji je u vojno-defanzivnom statusu, na čelu ima nesposobne političare, spremne na izdaju interesa Republike Srpske. Igra zveckanja oružjem pred izbore je otrcana fraza vrha politike u BiH. Iskazivanje rodoljublja učesnika tog verbalno-imaginarnog političkog rata nije ništa drugo nego skretanje pažnje običnog puka, koji im je potreban jedino za ostvarenje izbornih rezultata, sa teške socijalne situacije do koje nas je dovela nakaradna politika.

Imate li bilo kakav kontakt sa Duškom Vukotićem, osnivačem Udruženja Veterani RS, koji je zajedno sa vama učestvovao na boračkim protestima 2014. godine u banjalučkom parku Mladen Stojanović?

Ne. Sa pomenutom personom, to jest saborcem iz protesta 2014, kada smo se razišli iz ideoloških i etičkih razloga, nemam kontakt, ali svakako unutar novoformiranog Saveza postoji radno tijelo koje ima zadatak obaviti razgovore o neophodnosti sabornosti i zajedničkog djelovanja sa svim zainteresovanim organizacijama i pojedincima unutar boračke grupacije. Različitost, kao vrlina, dar nam je od Boga. Zbog toga i različitost mišljenja i načina rješavanja zadataka zvuči više kao vrlina nego mana Božijeg djela, odnosno čovjeka.

11 Shares
11 Shares
Copy link