Sve hrišćanske crkve na svijetu tačno u podne zvone zbog Beograda

Malo ljudi danas zna da kada se u podne začuju zvona sa hrišćanskih crkvi širom svijeta ona to rade u čast Beograda i jednog događaja iz srpske istorije koji se zbio prije 560 godina.

FOTO: Dnevno
FOTO: Dnevno

Sultan Mehmed II je 1456. godine pokrenuo veliku vojnu akciju sa ciljem osvajanja Smedereva, prestonice despota Đurđa Brankovića i Beograda, najznačajnijeg ugarskog uporišta na južnoj granici ove države.

Tog 4. jula 1456. osvajači su stigli pred zidine Beograda. Bio je to drugi veliki napad Turaka na ovaj grad koji se pretvorio u opsadu koja je trajala skoro tri nedjelje, sve do 22. jula.

Veliku tursku silu nisu dočekale ujedinjene hrišćanske snage čemu su se mnogi nadali. Mnogi evropski vladari nisu podržali pohod, a čak ni u samoj Ugarskoj nije postignut dogovor o jedinstvenom djelovanju. Umjesto velike hrišćanske sile, vojsku koja je branila beogradsko utvrđenje činili su odredi koje je okupio Janoš Hunjadi, nešto trupa koje je poslao despot Đurađ, kao i odredi slabo naoružanih krstaša.

Ne zna se kolika je bila posada beogradskog utvrđenja. Najviše je bilo krstaša. Oni su dolazili sa svih strana, najviše iz Ugarske, ali i iz Austrije, Poljske, Češke, Njemačke. Glavni logor krstaške vojske bio je kod Zemuna.

Turci su prvo pokušali da Beograd zauzmu sa Dunava, ali je njihova flota razbijena 14. jula. Uvidjevši da ne mogu da odsjeku grad od rijeka, a samim tim i od Ugarske, Turci su se odlučili na žestok juriš koji je izveden 21. jula.

Hram Svetog Save Beograd (FOTO: Orijent-vila)
Hram Svetog Save Beograd (FOTO: Orijent-vila)

Ostalo je zabilježeno da je beogradsko stanovništvo bilo zaprepašćeno turskom silom.To nije bio napad nekog lokalnog turskog zapovednika, već ogromna vojska koju je predvodio sultan.

Turci su napadali svim sredstvima ali su se i hrišćani žestoko borili. U borbu se uključilo sveštenstvo. Borbe su vođene kako na bedemima tako i na ulicama. Uz velike napore Beograd je odolioo, a usledilo je i tursko povlačenje. Od ovih sudbonosnih događaja prošlo je tačno 560 godina.

Tim povodom, Papa Kalist III (Calixtus) je naredio da zvona svih hrišćanskih crkvi u svijetu zvone tačno u podne kao molitvena pomoć opsađenim braniocima Beograda. Naredba je u određene dijelove svijeta stigla zajedno sa vješću o pobedi, tako da se molitvena zvonjava pretvorila u slavsku, a kardinal iz Valensije koji je preminuo 6. avgusta 1458. godine, nikada nije povukao ovu naredbu, pa se i dan danas u slavu ove beogradske molitve i pobjede u svim katoličkim crkvama oglašavaju zvona – beogradska ili podnevna.

Izuzetak su crkve u Americi, koja u to vreme još nije bila otkrivena, tako da je ostala ,,pošteđena” papskih preporuka i naredbi.

Autor